Deze mails ontvingen we van de nieuwe eigenaars van Fragile (zij noemen hem 'Oban')
Vrijdag 3 november 2006
Dag Nancy,
Oban speelt de laatste dagen bijzonder graag met de tennisbal die hij zondag van An haar nichtje heeft gekregen. Ik gooi hem ergens in de living enkele meters weg, hij loopt er achter en brengt hem mooi terug. Er is wel nog wat werk aan het loslaten. Maar je zou hem moeten zijn. Die bal kan uiteraard niet helemaal in zn bekje. Hij worstelt er dan mee of voetbalt die tot bij ons.
Dinsdag 31 oktober 2006
Dag Nancy,
Met Oban gaat alles prima. Hij is uiteraard, en gelukkig, speels maar we merken dat hij de laatste week heel snel dingen is beginnen verstaan. 'Zit' ben ik hem sinds vrijdag op een speelse manier beginnen aanleren. Een paar keer een 5-tal minuutjes per dag. Tegen gisterenmiddag had hij het volledig onder de knie en luistert hij flink naar dat commando.
Daarop volgend ben ik hem gisterenavond 'blijf' op dezelfde manier beginnen aanleren. Hij doet het prima. Hij blijft uiteraard nog niet op dezelfde plaats zitten gedurende minuten wanneer ik een kamer uit ben. Maar wanneer hij en ik bvb in living zitten, dan doet hij echt zn best en blijft ie waar hij moet blijven. Alles loopt dus prima.
Ik plan van hem binnenkort ook 'af' te leren. Af zou dan liggen zijn. Maar we geven hem daar uiteraard alle tijd voor. Dat hij 'zit' zo snel leerde is natuurlijk fantastisch, dat 'blijf' goed loopt ook, maar ik hou er ook rekening mee dat ie het met 'af' misschien wat moeilijker zal hebben. Ik weet het niet.
Oban wacht nu ook geduldig op zn voedsel. Hij zit tot ik zn potje op de grond heb gelegd en dan gaat ie pas naar zn eten. En dan, maar dat weet je uit ervaring, kan het niet snel genoeg op zijn. Hij is zo grappig.
Dinsdag 24 oktober 2006
Dag Nancy
Ik laat je via deze weg ook weten dat Oban het prima stelt. Zondag zijn we naar het bos geweest. We hebben uiteraard geen kilometers met hem kunnen wandelen, hij lag de helft van de tijd in mn armen. Maar het was voor hem een hele gebeurtenis om achter blaren te kunnen crossen en lopen die wegwaaiden. Aan de leiband stelt hij het wel. Hij loopt vanzelfsprekend nog niet als een volleerde hond maar begint het principe wel goed te snappen. En 'zit' doet de laatste dagen ook al een belletje bij hem rinkelen. in het bos is een leuke cafetaria waar heel wat oudere mensen een pannekoek of iets dergelijks gaan eten. De 'oohs' en 'aahs' en 'zo lieeeeeefffff' en andere kon je overal horen. Oban was heer des huizes, the king himself. Ook kindjes kwamen ons regelmatig vragen of ze hem mochten aaien. Binnenkort wordt hij dé maquotte van West-Vlaanderen. we kennen geen anonimiteit meer ;-) Andere honden interesseren hem natuurlijk ook. Hij heeft in ons bijzijn buiten wat gespeeld met een mooi verzorgde Berner Sennenpup van een dame. Oban heeft zich dus rot geamuseerd. Met het gevolg dat hij 's avonds toen we bij mijn ouders gingen eten met zijn 4 korte pootjes en zijn zacht buikje in de lucht lag. Uitgeteld was ie.
Nog wat leuks: ik ging zaterdag wat verderop met hem naar de bakker. plots stopt daar een auto en spreekt een zeer vriendelijke, wat oudere dame me aan. Ze wenst ons profictiat met ons zo mooi hondje en vertelt ons dat ze ook 2 Schotse Terriėrs heeft. een teef en een reu, met stamboom, van oudere leeftijd. de ene is 10 de andere 14. En die dame woont op enkele km's van bij ons thuis. We hebben niet lang kunnen spreken, ze moest na een vijftal minuten door, maar heb haar gegevens genoteerd. We mogen steeds bij haar es langskomen om haar Schotse Terriėrs te zien. Ben benieuwd...
Ondertussen kan ik je officieel melden dat Oban al enkele dagen 's nacht proper is. Overdag heeft hij het nog moeilijk, maar wanneer ik dan thuis kom, of wanneer hij gedaan heeft met eten dan doet hij ook steeds zijn behoeftes buiten. Hij laat vooral een plasje achter, grote behoeftes heeft hij eigenlijk nooit in huis gedaan.
Nancy, we zijn echt heel erg gelukkig met Oban. Oban moet nog veel leren en steekt hier en daar wel es iets uit dat we niet te graag zien, maar we aanvaarden dit en proberen hem dit op een positieve manier af te leren. Dit vraagt uiteraard geduld en veel tijd, maar dit doen we echt met plezier. We merken dat het baat en dat hij de zaken begint te snappen. Het is en blijft een pup. Vandaar, ik heb veel liever dat hij vandaag wat zaken uitspookt en dat we hem dit afleren dan een zielig beestje die weinig plezier heeft.
Hoewel hij nog maar twee weken bij ons is, we zouden hem voor geen goud willen missen.
Donderdag 19 oktober 2006
Dag Nancy,
Onze verbazing was groot vanmorgen toen we merkten dat Oban vannacht proper gebleven was. Hij heeft nooit geen grote behoeftes in huis gedaan, pipi wel.
Vannacht was er dus ook geen plasje.
Oban doet het prima. Wanneer we thuis zijn blijft hij een kleine 3u proper daarna gaan we steeds met hem naar buiten. As hij dan iets doet krijgt hij een lekkertje.
Gisteren had hij wat moeite met op de rug te liggen voor het borstelen en kammen.
Hij begint ook zijn stem te leren kennen. Af en toe blaft hij naar buiten wanneer hij iets ziet.
Alle buren kennen hem ondertussen. Iedereen is zot van hem.
Groetjes
B.
Dinsdag 17 oktober 2006 (tweede mail)
Dag Nancy,
In de auto gaat alles prima met ons kereltje. Hij ligt er mooi in en tracht helemaal niet weg te komen. Hij ligt mooi en braaf met zijn speeltjes op het matje en blijft rustig liggen. Alles loopt dus alsof ie al jaren met ons in de auto meegaat.
An en ik beginnen sinds deze week wel te merken dat hij sinds deze week al wat meer probeert dan vorige week. Oban tast nu een beetje af tot waar ie van ons mag gaan. Ik bedoel hier niet op vlak van territorium, maar wel in gedrag. 'Wat mag ik en wat mag ik niet' denkt ie nu waarschijnlijk. Dit heeft zn aangename en minder aangename kanten, maar we trachten zoveel mogelijk toe te passen wat we in de boeken van martin gaus gelezen hebben en wat we er in terugvinden. Zo begint oban sterke tandjes te krijgen en bijt hij graag in onze handen. We roepen dan geen 'nee' maar wel 'au' en kijken hem recht aan. M. Gaus zegt dat ze dit in het nest ook doen en dat hij daardoor op een goede manier leert hoe hard en of hij mag bijten.
Zoals ik je reeds schreef doet Oban flink zn best om proper in huis te blijven. Zn grote behoeftes heeft ie nooit in huis gedaan, de kleine gebeurt wel regelmatiger, vooral s nachts en wanneer we niet thuis zijn. Maar wanneer we thuis zijn gebeurt dit dan niet. Ik schrijf dit toe aan het feit dat ie nog zo'n kleine blaas heeft dat ie het momenteel moeilijk heeft om het plassen van 8.15u tot 12.30u in te houden. Heb ik het correct voor?
Hoeveel geduld zullen we hier voor nodig hebben, denk je. Versta me niet verkeerd, we klagen zeker niet. Ik vraag me gewoon af rond welke leeftijd hij proper zou moeten zijn gedurende die 4 a 4.30u. Ter verduidelijking, het is niet mijn intentie te denken 'nog zoveel weken en...' Maar wel dat ik graag weet of we juist bezig zijn en te weten tot welke leeftijd dit normaal is. In de boeken van gaus staat er dat je zindelijkheid begint aan te leren aan 8 weken. Oban wordt er 3 weken meer, ik verwacht dus zeker geen wonderen... Het is al fantastisch dat ie proper is wanneer we thuis zijn, dan kan ie ook wel meer naar buiten. We geven hem ook telkens een lekkertje wanneer ie iets buiten doet, maar straffen hem zeker niet wanneer ie binnen pipi gedaan heeft wanneer we er niet waren.
Oban gedraagt zich ook als een echte heer wanneer we er niet zijn. Hij jankt niet, verbouwt niet de helft van zn kooitje, maar verlegt wel enkele speeltje en dergelijke. Hij is dus zeker op zn gemak wanneer we er niet zijn. S avond is hij uiteraard niet van ons weg te slaan. We zien hem heel graag...
En leuk meegenomen is dat we zoveel buiten komen. Heb nog nooit zoveel gewandeld in onze wijk als de laatste week.
Dinsdag 17 oktober 2006 (eerste mail)
We hebben zondag opnieuw beseft dat we een droomsnorhond hebben. We zijn op het laatste nippertje dan toch niet naar de zee vertrokken, an haar broer, schoonzus en hun anderhalf jaar oud kindje kwamen op bezoek. Oban was zo lief met hen, onvoorstelbaar. Als we het nog eventjes laten sudderen denk ik dat haar broer binnenkort ook een snorhondje in huis zal willen. Hij was er zot van.
S Avonds zijn we dan naar mn ouders geweest. Ons meneertje heeft er de show gestolen, daar mogen jullie zeker van zijn. Hij ging fier van de ene kamer naar de ander zich voorstellen, oortjes mooi hoog met de staart wiebelend in de lucht. Iedereen had aandacht voor hem. Hij lag mooi naast ons bij het eten en heeft geen krimp gegeven. In het salon daarna lag ie zo braaf op het tapijt. Ik had verwacht dat hij speels aan de 'flosjen' van het tapijt ging trekken, helemaal niet! Denk nu niet dat het een passief hondje aan het worden is en dat we dit van hen verwachten! We hebben uiteraard nog wat binnen gespeeld, en dan heeft iedereen ook met hem gespeeld. Meneer brengt regelmatig leven in de brouwerij!
Hij is de laatste dagen ook heel zindelijk geweest. s nachts is hij proper.
Overdag heeft hij nog wat last. Vooral in de voormiddag (tussen 8u30 en
12u30) laat hij wel es een plasje in zijn kooitje. Wanneer ie buiten iets doet geef ik hem telkens een canfortan-tablet. Een lekkertje voor hem.
Voor de rest heb ik niet veel nieuws behalve dat hij het zalig vindt om putjes te graven en zn neus overal in te steken. Grappig!
Oh ja, we zijn ook al een paar keer binnen op zoek naar hem mogen gaan. Hij lag namelijk onder de opstaande deur van de vaatswas te slapen. En gisteren was het zo grappig. Ik wist dat hij ergens in het salon moest zijn, maar vond hem nergens. Ik zoek hem achter de gordijnen, in de garage, maar geen oban te bespeuren. hij antwoordde ook niet (want blaffen begint ie nu soms wel te doen). Meneer was achter mn rug door in het kotje gekropen onder de trap toen ik er 5min ervoor een fles water was gaan halen en lag daar tussen enkele blikken te snuffelen.
Het kammen gaat ook met de dag vlotter. Tot nu toe had ie nog wat last met wat langer op de rug te liggen. Maar dit loopy vlot nu. We belonen hem dan ook telkens.
Zaterdag 14 oktober 2006
We zijn gisterenavond met Oban op wandel geweest in Brugge. Je kunt niet geloven hoeveel Engelsen en Amerikanen ons aangeklampt hebben met de woorden 'how cute'. Oban genoot van de aandacht die hij kreeg.
Daarna zijn we een glas gaan drinken in een zeer rustig bistro/cafe van een bevriend koppel die een Labrador en een sneeuwwitte kat hebben van 3 maanden. Oban was nieuwsgierig en liep naar de labrador toe, leuk om te zien.
Met het katje ging hij wat rustiger werken. Hij stapte beetje bij beetje naar haar toe, zonder schrik. Het katje wist niet echt wat er gebeurde. Oban ging daarom op een 30-tal cm van haar liggen. Hij trok zich van niks aan.
Vannacht heeft hij voor de eerste maal geen plasje achtergelaten.
Donderdag 12 oktober 2006
Alles verloopt prima met Oban. Hij speelt vlot en doet overdag en s avonds mooi zijn behoeften buiten.
's Nachts gedraagt hij zich voorbeeldig. Hij legt zn hoofdje op het hartenkussen en slaapt lekker door. De eerste nacht hoorden we hem wat roepen gedurende een minuut of 2 rond halfvijf. Ik ben toen gaan kijken en hij had net een plasje gedaan. De nacht daarop heeft hij rond 5 uur een paar keer geblaft maar heeft zn behoeftes toen niet gedaan, wel net na hij uit zn kooitje kwam. Vannacht heeft hij niet geblaft, maar heeft wel een plasje achtergelaten. Oban doet het dus prima. Hij treurt niet, speelt heel graag en is s nachts zeer braaf. We zijn heel erg fier op hem en twijfelen er niet aan dat hij binnen een poos zn behoeften ook s nachts niet meer binnen zal doen. Het is een kwestie van hem te belonen wanneer ie buiten zijn behoeftes doet. We zijn echt heel erg tevreden met de opvoeding die jullie hem gegeven hebben. Het is een fantastische basis om verder op te kunnen bouwen.
We hebben ook al wat bezoek over de vloer gehad. Iedereen is gek van hem. Het hoeft niet gezegd dat hij graag mensen rond hem heeft en zo graag met vliegen en andere insecten speelt, een echte speelgoed.
Dit weekend zullen we hem voor de eerste maal in de auto meenemen. Een klein testritje om te kijken hoe hij reageert. Ondertussen hebben we al samen de buurt verkend. Meneer is dan constant op schattenjacht. Hij rent door en door, bekijkt alles van dicht en ver en vind het fantastisch om naar andere honden te blaffen. het is best grtappig van hem dan achter je broekspijpen te zien kruipen wanneer een hond terugblaft.
Hopelijk gaat alles goed met jullie allen. We houden jullie zeker op de hoogte.
groeten
B.
Maandag 9 oktober 2006
Goede avond Nancy en Dirk
Oban is deze namiddag een paar keer naar buiten geweest, 2x om behoeftes te doen ( wat ie ook prima deed) en 1x op wandeling. Meneer is enorm nieuwsgierig. Hij is van niks bang en huppelde van het ene grassprietje naar het ander en van het ene steentje naar een volgende ontdekking in zijn zoektocht naar een schat.
Ook heeft hij getracht van de tuinman mee te helpen. De tuinman groef met de kraan, Oban met de pootje in de grond totdat ie er met zn muiltje wel iets vond.
Het hoeft niet verteld te worden dat hij zijn eten zo lekker vindt. Alles gaat zo snel naar binnen.
We merken echt dat jullie hem een prachtige opvoeding hebben gegeven. Een ware droom is het. Pipi en kaka gebeurt buiten en niks vormt voor hem een schrik. Hij slaapt mooi in zijn mandje of op zijn speciaal dekentje die jullie hem cadeau gaven. En het geschenk van Dirk kan natuurlijk niemand evenaren. Zo lekker om in te sabbelen of het hoofdje op te leggen, moet ie denken. Kattekwaad is ons nog niet opgevallen, speelsheid anderzijds wel, o zo leuk. Oban had ook zijn gerief onmiddellijk gevonden. Die lagen net na jullie weg waren nog op de grond en hij ging er onmiddellijk naartoe. Hij herkende de geur van de Fortan-tabletten. Die zullen we hem straks geven net na ie voor de laatste keer buiten is geweest.
Een weegschaal hebben we nu ook alweer. Ik ben er deze namiddag om geweest. Een digitale zoals die van jullie. Werkt prima moet ik zeggen.
Momenteel sabbelt hij op zn koordje en neemt ie het koordje overal mee in zijn verkenning door de living. En knuffelen, ja dat doet ie zo graag, net als likken.
Oban loopt dus met zn staartje in de lucht en de oortjes recht naar boven.
We hebben hem nog niet horen treuren, dit kan niet anders dan te danken zijn aan jullie opvoeding, maar we houden er uiteraard rekening mee dat dit vannacht misschien wel anders zou kunnen zijn.
Ondertussen moet de tuinman en diens vrouw wel toegeven dat ie het wel voor Oban heeft. " Het is zo'n schattig hondje. En wat is ie nieuwsgierig en helemaal niet bang. Bijzonder!", zei hij letterlijk.
Ondertussen is de ene sms na de andere binnengekomen met de vraag hoe Oban het stelt. Iedereen leeft met ons mee.
We houden jullie op de hoogte!
Groetjes
A.en B.